Ik had bedacht dat het wel weer eens tijd was. Tijd voor een nieuwe fiets. Ik had namelijk een hele mooie fiets. Met de nadruk op hád! Mijn fiets was namelijk niet meer écht fietswaardig. Of tenminste, niet fietswaardig genoeg voor mijn plannen. Dus, beslissing snel genomen: tijd voor een fiets via fietsplan. Een mooie roze Batavus Diva. Een stalen rossina geschikt voor een prinses.
Ik werd deze week gebeld, mijn fiets was al klaar. Niet te geloven, zo snel! Vorige week heb ik pas het formuliertje ingevuld. Ik had gisteren bedacht dat mijn griep wel een gezond wandelingetje in de zon zou kunnen gebruiken en daarnaast was ik natúúrlijk veel te nieuwsgierig naar mijn mooie roze Batavus Diva. Ik loop binnen en vraag de vriendelijke dame naar mijn fiets; "Want ik ben gebeld dat ik de fiets kan ophalen!" De dame heeft het druk, telefoon gaat, nog één andere klant in de winkel dus ze wijst me snelsnel naar mijn fiets.
Ik kijk er naar, ik kijk er nog eens naar, knik even en bedenk dan dat de dame het druk heeft, telefoon ging, nog één andere klant in de winkel dus ze heeft me snelsnel naar mijn fiets gewezen, té snelsnel. Dus ik wacht braaf naast de aangewezen fiets tot de fietsdame weer tijd voor mij heeft. Vriendelijk glimlach ik als ze terugkomt: "Welke fiets was ook alweer voor mij?" Ze kijkt me en en zegt: "Die waar je nu naast staat!" Twijfelachtig klonk mijn stem: "Ehm, ik heb een roze fiets besteld!" Waarop fietsdame reuze enthousiast knikt: "Ja, dat klopt. Dit is de roze!"
Wat mijn ogen zagen (nee, niet vertroebeld door griep) was een groene fiets. Dezelfde kleur als mijn auto. Een groene fiets, géén roze. Dat is niet een mooie roze Batavus Diva! Ik begin te lachen en leg haar uit dat ik iets heel anders had verwacht. Ze kijkt me aan en valt even in herhaling: "Ja, maar dit is de roze fiets!" Waarschijnlijk was mijn ongeloof inmiddels wat duidelijker op mijn gezicht aanwezig, want ze voegt eraan toe: "Een groenroze! Kijk maar straks als je buiten bent, dan heeft de fiets een roze glans!" (Ja, dat is inderdaad precies wat ik wilde. Een groene fiets met een roze glans. Zo mooi kan je het zelf niet bedenken.)
Ach, deze is ook mooi, dus ik sluit deze nieuwe fiets in mijn hartje. Als het maar fietst, toch? Dan had ik nog een andere boodschap. Van San had ik namelijk gehoord dat ze bij deze fietsenwinkel ook bij de fiets passende fietstassen zouden hebben. Dus ik vraag fietsdame naar de fietstassen. Fietsdame kijkt onzeker naar me: "Ja klopt, die hebben we. Alleen niet voor deze kleur fiets...."
Dit verzin je toch niet? Ik ben eruit. Deze fiets is écht bedoeld voor mij.  | 
