Soms maak ik bijzondere dingen mee (en de laatste tijd steeds vaker vanwege mijn baantje bij vrouw.nl). Over het algemeen realiseer ik me in wat voor gelukspositie ik zit om bekende mensen te mogen ontmoeten (zoals Nick & Simon, IOS en The Backstreet Boys). Maar soms weet ik niet hoe bijzonder de mensen die ik ontmoet eigenlijk zijn... Ik wijt dat aan mijn 'onthipper-status'.
Ik was op een feestje ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van de Cosmopolitan. Hartstikke leuk, uiteraard voor vrouw.nl. Samen met twee collega's ging ik mensen op de foto zetten, zodat ze deze terug kunnen zien op de site. Helemaal leuk natuurlijk! Ik loop blij op mensen af en zet ze op de foto. Zo ook twee bijzonder appetijtelijke jongemannen. "Mag ik jullie op de foto zetten?" was mijn bijzonder goed gekozen openingszin. De ene appetijtelijke jongeheer vroeg verbaasd aan mij: "Wil je mij er ook bij hebben???" Ik knikte enthousiast van ja en na het maken van de foto gaf ik ze het visitekaartje van vrouw.nl.
Nog geen uur later stond ik met collegaatje R. te kletsen en op een gegeven moment grijpt ze me bij mijn arm en zegt: "Kijk! Dat is Alain Clark!!! Die staat op nummer drie in de hitlijst!" Ik kijk naar de jongen wie ze aanwijst en realiseer me dat dat de appetijtelijke jongeman is die ik al even gekiekt heb. Nu begreep ik ook de verbazing van de andere jongen en grinnik. Ik laat haar de foto zien. Ze kijkt me aan en besluit dat we naar hem toe gaan! "Hi, ben jij Alain Clark?" Na het bevestigende antwoord schudden we allemaal elkaar de hand en vervolgt R. haar kennismaking: "Ik ben R. en dit is Marlies. Zij weet niet wie jij bent ..." Aangezien ik de acties van San en Danits gewend ben, deed me deze verschutting niets en knipperde lieftallig met mijn ogen. Ik besloot op dat moment dat als hij beroemd is, dat ik dan het foto moment nog even opnieuw wil doen. Zo gezegd, zo gedaan.
Maar mijn 'Wall of fame' is nog niet vol genoeg en er kunnen nooit genoeg Prinses Marlief acties zijn, dus kwam er nog het volgende Kodak-moment.
Om een uur of twaalf besloten collegaatjes P. en R. en ik dat het tijd was om naar huis te gaan. P. en ik stonden al bij de uitgang toen zij tegen mij zei: "Oh kijk, dat is DJ Don Diablo!!" Gezien mijn afwezige house/club/dance scene kennis, ging mijn aandacht meer uit naar zijn looks (mjummie) dan naar zijn DJ-kunsten (die ongetwijfeld razend goed zijn). Maar dankzij mijn afwezige house/club/dance scene kennis had ik ook geen angst om hem even te vragen of ik hem op de foto mocht zetten. P. stond glimmend achter mij en ik loop vrolijk op hem af om de zo gewilde kiek te maken. Na het maken van de foto bedank ik hem en hij zegt: "Oh, ik dacht eigenlijk dat wij samen op de foto zouden gaan!" Ik bedacht me geen moment (en dook hem nog niet om zijn hals) en heb de camera truuk nog een keer uitgehaald.
Wat een avond, zomaar mijn Wall of Fame een beetje uitgebreid! | 
en de foto's zijn weer helemaal super! Leuk dat je zoveel (bekende) mensen kunt ontmoeten!
